archief
evameijer.nl

 

 

29 april

Thuis 

 

 

28 april

Groot worden

In influx&efflux schrijft Jane Bennett dat Harold Bloom's poëtische zelf naar prioriteit streeft. Walt Whitman zoekt net als Bloom naar grootheid, alleen niet door het vooropstellen van het eigen zelf, maar in het worden van een veelheid, becoming-heterogenenous noemt Bennett dat, het zelf wordt meer van het vele dat er is. Dat lijkt me een goede manier om na te denken over worden (dat wat mij betreft niet groot hoeft te zijn en beter weinig ruimte inneemt).    

 

 

28 april

Laten we een café beginnen, oké, dan noemen we het 

Nadat mijn uitgever me in Leipzig wees op Café Bar Enjoy 

kwam ik ook nog The Fan tegen in Magdeburg 

en natuurlijk Cocktailbar Hang Over in Hannover. 

 

 

28 april

Net als in de wereld

Net als in het lichaam is er ook in de wereld geen verschil tussen oppervlak en diepte. 

 

  

27 april

Ein 

 

 

26 april

Onderweg 

In de trein naar de boekenbeurs in Leipzig werk ik aan twee stukken die ik af moet maken, tweede versies, de peer review heb ik verwerkt en nu moet het weer netjes worden, zinnen moeten bijgeschaafd, referenties toegevoegd. Het vergt een ander soort concentratie dan het schrijven zelf en het bijwerken van de drukproeven van werk in het Nederlands. Het is even zorgvuldig, maar technischer, het soort concentratie dat ervoor zorgt dat ik nauwelijks het uitzicht opmerk. Ondertussen denk ik aan Olli. Er zijn verschillende soorten herinneringen, die aan de laatste weken, aan de laatste dag, veel herinneringen aan de eerste tijd in Amsterdam met Pika en Putih, veel aan momenten waarop hij ziek was, meer overkoepelende, over wie hij was, zijn bescheidenheid en daadkracht, slimheid en gevoel voor sfeer, tussen ons was er nooit een probleem. Veel dingen die ik anders had kunnen doen of moeten doen, dat lijkt aan de dood vast te zitten, maar het beklemt me minder dan met eerdere doden, omdat het einde voor zover dat kan goed was. Vanwege Pasen was ik uiteindelijk niet bij de crematie, we hebben hem weggebracht en afscheid genomen, en een paar uur later, ik stond in de keuken, was het ineens net alsof er een deur werd geopend in mijn borstkas zodat het leven naar binnen en naar buiten kon stromen, alles werd even heel helder, ik zei 'daar ga je, Ol', zonder er bij na te denken en vertelde het tegen Doris, misschien voelde zij het ook. Er zat geen briefje bij de as met het tijdstip van de crematie maar ik kan me niet voorstellen dat het op een ander moment gebeurde.

 

 

25 april

 

 

25 april

Het leven van een hond 

De column van vandaag gaat over Olli. Hier

 

 

24 april

 

 

 

23 april

 

 

22 april

In je ademhaling kan ik uitrusten

Er zijn dingen die ik steeds opnieuw moet leren. Hoe de dag netjes tegemoet te treden, hoe mezelf. Hoe rustig de tuin te bekijken, niet droevig te worden van de narcissen die de lente aankondigen, van de waterige zon. Je zegt dat ik me niet zo druk moet maken, dat ik blij moet zijn dat we dit huis hebben, geld om eten te kopen. Het had ook anders uit kunnen pakken. Ik pak je gezicht in mijn handen, kus je snuit. Dan ga jij slapen, en in je ademhaling kan ik uitrusten, hoef ik even niets te leren. 

 

 

18 april

Olli's rondje

Ik heb het gefotografeerd voor het weer overwoekert. 

 

 

 

16 april

De babymuis

Vorige week vond ik 's ochtends een babymuis (of eigenlijk kindermuis) in de roze prullenbak. De muis lag plat op haar/zijn/hun zij en leek dood. Bij nadere inspectie (ik tikte tegen een pootje) bleek er nog een heel klein beetje leven in te zitten. Het diertje was waarschijnlijk in shock omdat hij/zij/hen niet meer uit de prullenbak kon komen. Ik begon het beestje wakker te maken met mijn vingertop, ik porde en sprak tot ik de muis zag ademen. Toen heb ik haar/hem/hun warm gehouden tegen mijn lichaam. Na een tijdje kwam er meer leven in de muis en heb ik het diertje wat eten gegeven. Daarna hebben we nog een uurtje samen gezeten, en toen dacht de muis ineens: o nee, ik zit op schoot bij een mens, en rende hij/zij/hen snel weg.                

 

 

16 april

Olli's liedje 

De avond voor Olli doodging dicteerde hij me nog een liedje. Ik heb het opgenomen met de dictafoon op mijn telefoon, dat kun je hier beluisteren, maar, nu komt het: ik heb het ook laten omzetten naar noten zodat je het zelf kan spelen. De pdf staat hier (het registratieschermpje van dropbox kun je gewoon wegklikken). Er is iets misgegaan met de octaven, ik weet niet hoe ik dat moet aanpassen, maar verder klopt hij redelijk en met de opname erbij kun je het zo prima spelen.  

 

 

15 april

De laatste pootjestekeningen 



 

 

14 april

Neem plantenbelangen serieus 

Met Yvonne Faber schreef ik een opiniestuk over planten. Er verschijnt steeds meer onderzoek over hun manieren van zijn en daaruit blijkt dat ze belangen hebben. Welke precies weten we nog niet altijd, maar het is wel belangrijk om daar verder onderzoek te doen en ze serieus te nemen. Nu online, morgen of dinsdag in de krant.

 

 

14 april

Definities

Ik schreef ook nog een column, over het definiëren van anderen en jezelf - en de vraag of ik nu wel of geen columnist ben. Hier.  

 

 

13 april

Tweeteen 

De kleine Tweeteen is ook doodgegaan. Ze was een bescheiden muis, lief voor de anderen en een goede nestbouwer. Ze hield vooral van rijst en havermout. Nu zijn Spokie en Mus nog samen over. Mus was haar vriendje sinds de dood van Maanoor.

 

 

13 april

Naam

Het mooiste cadeau was zijn naam: Olli. Dat er een woord was speciaal voor hem, dat ik hem riep. Dat anderen hem speciaal aanspraken. Omdat hij nog maar weinig hoorde praatte ik de laatste maanden vooral zachtjes tegen hem met mijn gezicht heel dichtbij het zijne, zo begreep hij wat ik zei doordat hij mijn adem voelde.  

 

 

12 april

 

 

4 april

Olli is ziek 

 

 

4 april

Doris naast me op de bank