archief
evameijer.nl

 

 

30 mei

Heuvel met vingertoppen 

 

 

29 mei

In solidariteit met White Gladis 

White Gladis was weer in het nieuws - de orka die andere orka's traint om boten aan te vallen. Zie bijvoorbeeld dit bericht

 

 

28 mei

 

 

27 mei

Mus

Vanochtend is Mus gestorven, als een-na-laatste van de tunnelmuizen. Alleen Spokie is nog over. Spokie is een einzelgšnger dus het is goed dat zij het is die nu alleen overblijft. Gisteren zag ik al dat het niet goed ging, ze kwam met moeite uit de UFO waarin ze slapen, toch at ze nog goed van de rijst (zie de foto). Mus was een verschrikkelijk lieve en bescheiden muis (op de foto kun je goed zien hoe lief ze was). Ze was ook een echte doorzetter die ondanks haar kwalen het leven waardeerde. Spokie wou haar niet wassen, dat vond ze wel jammer. Maar tegen elkaar zitten wou Spokie soms wel. En daarvoor had ze nog een goede vriendin aan Tweeteen (en Maanoor en de rest). Mus is twee jaar en drie maanden geworden, een mooie leeftijd voor een labmuis.  

 

 

26 mei

Het juiste moment

In Stockholm hielp ik een vis. Op een van de bruggen in de buurt van het paleis stonden mannen te vissen. Eentje haalde zijn hengel in, er hingen wel vier vissen aan de lijn. Trots liep hij naar zijn collegaís. Ik overwoog of ik hem aan moest spreken, ik doe het eigenlijk altijd (vissen hebben ook gevoel) maar ineens zag ik dat de mensen die me tegemoet kwamen naar beneden keken. Daar lag een vis te spartelen. Ik rende erheen en gooide hem of haar naar beneden. Ik weet niet of de vis het gered heeft, maar hij of zij of hen heeft nu in elk geval een kans. De vissers merkten het niet op, ik ben snel doorgelopen. 

 

 

25 mei

Dag Stockholm 

 

 

24 mei

Dog dinners

Er zijn kaartjes te koop voor de hondenmaaltijden in Mediamatic, die zullen plaatsvinden op 16, 17 en 18 juni. Hier vind je meer informatie en kun je kaarten bestellen. Let op: het is alleen geschikt voor honden die het prettig vinden om met andere honden om te gaan.

 

 

23 mei

Een goed deeltje te zijn

Mijn column vandaag gaat over de muis die ik laatst hielp en andere vormen van zelf. Hier (zoals vaker met een slechte kop erboven).    

 

 

21 mei

Samenleven 

Gisteren filosofeerde ik met een groepje kinderen over samenleven met anderen in buurtlokaal Aanwezig en Bezig in de Bijlmer. We spraken over filosofie, en wat belangrijke onderwerpen zijn om over na te denken. De kinderen hadden genoeg ideeŽn. Hoe iets uit niets kan ontstaan, eten, zuurstof, geld, onderwijs. Daarna ging het over wat goed leven inhoudt, en hoe zich dat verhoudt tot goed samenleven. Niet alleen met mensen, maar ook met planten en dieren. De kinderen waren heel duidelijk over goed samenleven: het gaat om lief zijn voor elkaar. En je kan van elkaar leren als je anders bent. Dieren die op de straat wonen moet je helpen door ze eten te geven en je moet geen plastic weggooien want dat is slecht voor de vissen en de rivieren. We spraken ook over wie de regels maakt, en wanneer ze rechtvaardig zijn. Een jongen vond dat volwassenen het beste de regels konden maken (eerst dacht hij aan de koning, maar dat nam hij terug), maar de rest vond dat kinderen voor minstens vijftig procent zouden moeten meebepalen. Ook als het gaat over onderwijs, want kinderen weten meer over sommige dingen dan volwassen mensen. Het ging nog even over een gesprek voeren en goed ruzie maken. Want ruzie kan heel goed zijn omdat je dan meer inzicht krijgt in jezelf. Maar dan moet je het wel op de goede manier doen. Geen geweld gebruiken en met elkaar praten. Als laatste bespraken we de toekomst. Om beter samen te leven met anderen moeten mensen meer samenwerken en degenen die arm zijn helpen, inclusief de dieren. Geld moet beter worden verdeeld. Iedereen is gelijk, dus zo moeten we ook met elkaar omgaan. En we moeten de wereld schoonhouden: uitstoot van vliegtuigen en fabrieken is slecht dus dat moet anders. Als laatste werd nog eens het belang benadrukt van elkaar helpen. Nu gaat het goed, maar als er oorlog is dan staan de mensen tegenover elkaar. We moeten dus op elkaar letten. De kinderen deden goed mee, op een jongen na, die zich bezighield met het opeten van de speculaasjes. Na afloop kreeg ik van hem een knuffel.
Na het gesprek maakten de kinderen tekeningen over hoe zij de toekomst zien - veel huizen met uitzicht op water en fruitbomen, kikkers en eenden in de vijver, iemand tekende een knuffelbeer, en iemand anders tekende een gezicht dat half meisje, half kat was. Een oudere dame die later aanschoof tekende een plant. En toen was het tijd voor een snack.

 

 

20 mei

Mus  

Haar vacht is een beetje glad van de gel. Ik was met haar en Spokie naar de dermatoloog omdat ze aanhoudende jeuk hebben. Ze zijn goed onderzocht, en hopelijk helpt de behandeling. Mus en Spokie zijn al twee jaar en drie maanden, de oudste muizen tot dusver.

 

 

15 mei

Het witste woord 

Dit weekend las ik de drukproeven van Het witste woord, de dichtbundel die volgende maand uitkomt (als het goed is over drie weken), en ik denk dat hij echt wat voor jullie is, lezers van dit weblog. Het omslag is nog een beetje onderwerp van discussie, maar zodra het af is zal ik het hier delen.        

 

 

14 mei

Klein vriendje in de struik 

 

 

13 mei

What matters most

Ik werkte mee aan een boek met de titel What Matters Most. Conversations on the Art of Living , samengesteld door Anthony Morgan. In de bundel staan gesprekken met verschillende filosofen over maatschappelijke thema's, hij is online te bestellen, o.a. hier.

 

 

12 mei

Rondom Sonja Prins

Ik droeg tekeningen bij aan een bundel over dichter Sonja Prins, Rondom Sonja Prins genaamd, ik heb het boek zelf nog niet gezien maar ik denk dat het wel mooi geworden is, ook met werk van marwin vos, Asha Karami, Iduna Paalman e.v.a.. Hier te bestellen.  

 

 

11 mei

Dieren en democratie 

Laatst gaf ik een interview over When Animals Speak, dat kun je hier beluisteren als podcast (in het Engels). 

 

 

10 mei

 

 

9 mei

Laat kinderen meepraten over het landbouwakkoord

Vandaag gaat mijn column over het recht van kinderen om mee te praten over de toekomst van Nederland. Hier.

 

 

8 mei

Aankondigingen 











 

 

7 mei

Vreemdeling 

Het is terecht dat ik nu vreemdeling was in het land van Olli en Doris.

 

 

6 mei

Bezoek aan Pascani 

Aan de voorkant van het station van Pascani hebben zwaluwen in een nis drie nesten gemaakt. Ze voerden hun kinderen toen ik aankwam. Ik ben even blijven staan om ze te bekijken en liep toen de stad in Ė rechtsom langs de markt naar de bovenstad, via de grote trap naar beneden, waar gezongen werd in de kerk, dat was tot in de verre omtrek te horen. Ik at een broodje op een bankje en keek naar de hond die voor de fontein lag. Ze was prachtig net als de andere straathonden die ik hier tegenkom. Ik ben verder gelopen naar het stadspark, en via de weg langs het spoor terug naar de hoofdstraat. Daarna heb ik kleine straten doorkruist. Overal wonen honden, in tweetallen en drietallen (misschien ook in grotere groepen verder de stad uit, maar die heb ik niet gezien). Bij het stadspark wonen twee grotere honden (formaat Doris) op een veld met een oud hek erom. In de straat bovenaan zag ik vooral kleinere honden. Bij de flats naast de winkelstraat wonen ze in de perkjes, ik zag een drietal slapen tegenover het station, twee andere hadden honger en vroegen om eten bij een deur door te piepen (geen gehoor). Op een paar plekken zag ik eten voor ze staan (en/of voor katten), de mensen die ik zag negeerden de honden. Huizen hadden golfplaten daken of zelfgetimmerde deuren, de tuinen waren allemaal weelderig met heel veel bloemen, tulpen zijn populair. In veel tuinen liepen kippen.
Ik voelde me niet dichter bij Olli maar ik ben wel blij dat ik er ben geweest om te voelen hoe het was voor hem (de lucht in te ademen, de huizen te zien, de veldjes, de winkels). Ik zie hem eerder aan de rand van de stad met de grotere honden dan in een perkje om de flats of in de straten met de duurdere huizen - daar woonden juist kleinere honden. Misschien woonde hij op de plek bij het park, of juist aan de andere kant bij de zandstraten, of in het niemandsland om het spoor. Naast de trap de heuvel op waren kleine paadjes, misschien van honden die daar rondscharrelen, dat zie ik hem ook wel doen. Toen we elkaar ontmoetten was hij voorzichtiger dan de twee honden die bij de deur stonden te bedelen, maar misschien is hij zijn vertrouwen kwijtgeraakt door de hondenvangers en zijn tijd in het gemeentelijke asiel. Op internet las ik dat alle honden door een Franse stichting uit dat asiel zijn gered, er is nog wel een facebookpagina over dat asiel. In de dorpen onderweg leven de honden in grotere roedels. Olli en Doris voelen zich fijner in een grotere roedel. Het lijkt mij ook fijner (met honden of katten, niet met mensen). Met dit weer is het niet slecht om buiten te wonen als je een schuilplaats hebt, en te eten, maar de winters zijn echt koud, ik hoorde van Irina dat er in april nog veel sneeuw was (dat was een uitzondering). Olli hield ontzettend van de kou, ze kunnen er ook goed tegen, het is meer dat het dan moeilijker is om te overleven.
Ik voel wel steeds hoe uitzonderlijk het is dat Olli van zo ver naar mij kwam. Hoe klein de kans is dat juist hij het was en juist ik.  

 

 

5 mei

Een paar portretten 



Dit was een hond bij een huis, dus geen zwerver, ze wilde heel graag worden geaaid. 





Deze witte hond voor het station heeft precies zo'n lichaam als Olli, met die kraag en achterpootjes. Dit was in Iasi, dus het is geen familie. Hij had een oormerk, dus wordt in de gaten gehouden.

 

 

5 mei

De straathonden en -katten

Een jaar of twintig geleden waren er in Iasi vooral straathonden en weinig straatkatten, nu is dat omgekeerd. Net als in Pascani (waar Olli vandaan komt) hebben ze de honden van de straat gehaald en in asielen opgesloten waar ze nooit meer uitkomen. Als mensen hier een hond willen nemen ze een pup van de straat, of ze zoeken er via via eentje (hetzelfde geldt overigens voor katten). Irina vertelde dat er altijd wel dieren zo te vinden zijn en dat Roemenen de asiels vermijden. Er lopen wel wat losse honden op straat, ze zijn vrij schuw. Bij de vegetarische restaurants (dat zijn er twee in de stad) hebben ze katten. Irina verzorgt een kolonie van elf katten, ze wonen als het koud is bij haar in de schuur in een stapel kartonnen dozen die ze speciaal voor ze neerzet. Nu het mooi weer is hangen ze rond in de tuin. Ik heb er twee ontmoet maar ik weet niet hoe je hun namen spelt. Het witte vlekje op de foto is een van hen, ze ligt te slapen in het gras.     

 

 

4 mei

Omgeving


sfeerbeeld uit het hotel






het instituut waar ik 's ochtends de eerste lezing gaf (over gemeenschapsdieren, Irina's term voor straatdieren)





's Middags gaf ik de tweede lezing, voor studenten diergeneeskunde. Er zat ook een hond in de zaal. Vooraf kreeg ik een rondleiding over het terrein (ik zag emu's, schildpadden, de dierenkliniek inclusief zieke dieren, en de paardenstallen), en ontmoette ik de decaan. Morgen geef ik een lezing voor filosofiestudenten.

 

 

3 mei

Iasi

Vandaag kwam ik aan in Iasi, een stad in het noorden van RoemeniŽ, waar ik lezingen zal geven op de universiteit. Een paar jaar geleden kreeg ik een bericht van Irina Frasin, een onderzoeker, die me uitnodigde naar een conferentie te komen die zij organiseerde. Irina heeft met een aantal anderen een master in anthrozoology opgezet hier, dat is nogal revolutionair en de enige master in die richting in RoemeniŽ. De lezing vond destijds online plaats vanwege corona, maar we hebben contact gehouden. Ik wilde graag een keer hier naartoe omdat Olli uit deze buurt komt, en ik ook zijn geboorteplaats kan bezoeken. Ik had deze reis eerder al gepland, maar het is nu extra emotioneel.  

 

 

2 mei

Een beetje dit gevoel 

 

 

1 mei

Developing multispecies education with children and animals 

Met een groep kinderen dacht ik na over meersoortig onderwijs, en het artikel dat ik op basis daarvan schreef is ondertussen gepubliceerd, open access en online, lees het hier.